http://fatemeh.beez.ir/index.php Copyright 2010, Fatemeh Fatemeh en-US SPHPBLOG 0.5.1 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry100301-220846 هرگونه تشابه اسمی به من چه!


صدای ناز می آید
صدای کودک پرواز می آید
صدای رد پای کوچه های عشق پیدا شد
معلم در کلاس درس حاضر شد
یکی از بچه ها از قلب خود فریاد زد برپا
همه برپا! چه برپایی شده برپا!
معلم نشاتی دارد، معلم علم را در قلب می کارد
معلم گفته ها دارد
یکی از بچه های آن کلاس درس گفتا بچه ها برجا!
معلم گفت فرزندم بفرما! جان من بنشین! چه درسی؟ فارسی داریم؟
کتاب فارسی بردار، آب و آب را دیگر نمی خوانیم
بزن یک صفحه از این زندگانی را
ورقها یک به یک رو شد
معلم گفت فرزندم! ببین بابا! بخوان بابا! بدان بابا!
عزیزم این یکی بابا، پسر جان آن یکی بابا!
همه صفحه پر از بابا
ندارد فرق بین این یکی بابا و آن بابا
بگو آب و بگو بابا
بگو نان و بگو بابا
اگر بخشش کنی با می شود با با
اگر نصفش کنی با میشد با ا
تمام بچه ها ساکت
نفسها حبس در سینه
و قلبی همچو آیینه
یکی از بچه های کوچه بن بست، که میزش جای آخر هست،
و همچون نی فقط نا داشت
به قلبش یک معما داشت
سوال از در بابا داشت
نگاهش سوخته از درد! لبانش زرد!
ندارد گویی یا همدرد
فقط نا داشت
به انگشت اشاره او
سوال از درس بابا داشت
تو گویی درسهایی بر زبان دارد
صدای کودک اندیشه می آید
صدای بیستون، فرهاد، شیرین
صدای تیشه می آید
صدای یرها از بیشه می آید
معلم گفت فرزندم سوالت چیست؟
بگفتا آن پسر آقا اجازه؟ این یکی بابا و آن بابا یکی هستند؟
معلم گفت آری جان من، بابا همان باباست
پسر آهی کشید و اشک او در چشم پیدا شد
معلم گفت فرزندم بیا اینجا. چرا اشکت روان گشته؟
پسر با بغض گفتا این درس را دیگر نمی خوانم
معلم گفت فرزندم؟ چرا جانم؟ مگر این درس سنگین است؟
پسر با گریه گفت این درس رنگین است
دوتا بابا، یکی بابا؟
تو می گویی که این بابا و آن بابا یکی هستند؟
چرا بابای من نالان و غمگین است
ولی بابای آرش شاد و خوشحال است؟
تو می گویی که این بابا و آن بابا یکی هستند؟
چرا بابای آرش میوه از بازار می گیرد؟
چرا فرزند خود را سخت در آغوش می گیرد؟
ولی بابای من هردم زغال از کار می گیرد
چرا بابا مرا یکدم در آغوشش نمی گیرد
چرا بابای آرش صورتش قرمز ولی بابای من تار است؟
چرا بابای آرش بچه هایش را همیشه دوست می دارد؟
ولی بابی من شلاق را بر پیکر مادر به ظلم و زور می کارد؟
تو میگویی که این بابا و آن بابا یکی هستند؟
چرا بابا مرا یکدم نمی بوسد
چرا بابی من هر روز می پوسد
چرا در خانه آرش گل و زیتون فراوان است
ولی در خانه ما اشک و خون دل به جریان است
تو میگویی که این بابا و آن بابا یکی هستند؟

چرا بابی من با ندگی قهر است؟
معلم صورتش زرد و لبانش خشک گردیدند
به روی گونه اش اشکی ز دل برخاست
چو گوهر روی دفتر ریخت
معلم روی دفتر عشق را می ریخت
و یک بابا ز اشک آن معلم پاک شد از دفتر
بگفتا دان آموزان! بس است دیگر!
یکی بابا در این درس است و آن بابای دیگر نیست
پاک کن را بگیرید ای عزیزانم
یکی را پاک کردند و معلم گفت جای آن یکی بابا
خدا را در ورق بنویس
و خواند آن روز
خدا بابا
تمام بچه ها گفتند: خدا بابا!
پاورقی:
خدا بابا!

]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry100301-220846 Fatemeh Mon, 01 Mar 2010 18:38:46 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=10&m=03&entry=entry100301-220846 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry100216-011723 ولی هنوز یازده ماه است
که نه دیدمت
نه شنیدمت
و نه حتی حسست کرده ام
آنقدر سوزاندی ام که حتی حسادتهای عاشقانه را هم به فراموشی سپردم
نه دیگر از فرح و ظرف توت فرنگی اش حرصم میگیرد
و نه با هر خنده ای که می شنوم دندان قروچه می کنم
تنها تو را نگاه می کنم و زیر لب می گویم
دردانه ات را ببخش
تو اما
حتی نگاهی را از من دریغ می کنی
و مرا با دست و پا زدنهای پی در پی ام در بیخبری تنها میگذاری
همه حسادتهایم ختم می شود به اینکه تو می بینی ام
و
به همین راحتی فراموش می شود
و
رفتن تو جایش را میگیرد
کاش هنوز کودک بودم
و نیمه شب صدایت می کردم:
بابایی جیش دارم.
.
.

پاورقی:
هیچ چیزی جای خنده ات را نمیگیرد
و هیچ کس
حتی شما دوست عزیز!
]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry100216-011723 Fatemeh Mon, 15 Feb 2010 21:47:23 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=10&m=02&entry=entry100216-011723 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry091010-223935 صد و هشتاد و شش روزی که تو از آن خبر داری
اما من از تو نه!
راستی
آنجا که تو هستی دلت هوای ما را نمی کند؟
هوای دختر کوچکت؟
ته تغاری لوس خودت؟
خودت مرا برای خودت کردی
خودت مرا به خودت عجیب عادت دادی
حالا خدا را خوش می آید که صد و هشتاد و شش شب بگذرد و تو نباشی و من...
عزیز روزهای دور
نرو! چنین نکن عبور!
پاورقی:
خدایا مواظب بابام باش...]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry091010-223935 Fatemeh Sat, 10 Oct 2009 19:09:35 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=09&m=10&entry=entry091010-223935 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry090909-152515 امروز
پنج ماه تمام است
که ماه تمام من
تمام شد!]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry090909-152515 Fatemeh Wed, 09 Sep 2009 10:55:15 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=09&m=09&entry=entry090909-152515 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry090623-011559 چرا دیگر نمی آید از این خانه صدای تو
به هر جا بنگرم بینم که هستی, لیک خاموشی
امانم را بریده است این عزاداری برای تو
تمام خانه عکس تو؛ به روی صورتت لبخند
به جان غنچه هایت کرده دل حال و هوای تو
بهانه گیری این دل امان از من به در برده
چرا دیگر نمیبینم نگاه با حیای تو
دلم میگیرد از روزی که تو آرام خوابیدی
کنار تربت پاکت بجویم جای پای تو
تمام آرزوهایم! دعایت میکنم هر شب
مگر در خواب گیرم دستهای با صفای تو
خدایا آنکه بردی تو چراغ خانه من بود
من آشفته, ولیکن همچنان گردد سرای تو
پدر رفتی ولی نامت همیشه زنده خواهد ماند
بدان سنگینی این غم بگیرد جان فای تو!

فا!

پی نوشت
کاش قانون دنیا اجازه میداد حداقل در سال فقط یه دقیقه ببینمت بابای قشنگم!
میدونی به عشق همون یه دقیقه چه دنیایی داشتم؟!
دلم میخواد فقط یه بار دیگه دستاتو بگیرم بابایی!]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry090623-011559 Fatemeh Mon, 22 Jun 2009 20:45:59 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=09&m=06&entry=entry090623-011559 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry090103-003046 haman janevare ba mazzeye khande dar ke delash nemikhahad aghab benshinad
ke agar jolo biayad anghadar ba marefat ast ke mikhahad doostanash ham biayand jolo
ke sarash ra miandazad paiin va harkat mikonad
ke aram o doost dashtanist
va dar rooze eshgh modelhaye mokhtalefash ra kado midahand
shodeam shabihe goosfandi ke mitavani az sheddate eshgh fesharam dahi va man yek baaaaaaaaaye toolani bekonam be neshaneye eteraz
tanha hamin!x
sefareshate asheghane: x
be khane bar migardi chatri ba khod biavar va dastmali
ehtemale bareshe barf va geryeye man besyar ast
sare rahat barayam barchasbhaye farsi begir ta betavanam farsi bebenisam barayat
mishavad kasi sedayat nakonad? baraye man bash tanha... hatta agar ba man naboodi! che mishavad magar? tanha javabeshan ra nade... x
miboosamat! * x



]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry090103-003046 Fatemeh Fri, 02 Jan 2009 21:00:46 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=09&m=01&entry=entry090103-003046 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry081128-011104 چطوری جوراب و شلغم بخریم؟
]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry081128-011104 Fatemeh Thu, 27 Nov 2008 21:41:04 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=11&entry=entry081128-011104 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry081125-215031 بودنش سکینه ات می کند و نبودنش روشن فکر
ال آن فقط می گویند که اگر گرسنه بودی بردارش.
می توان آنرا به بهانه نان و به بهای جان فروختش!
پاورقی:
دخترا بادکندن! دس بزنی می تترکن!
پسرا شیرن! مثه شمشیرن!
]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry081125-215031 Fatemeh Tue, 25 Nov 2008 18:20:31 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=11&entry=entry081125-215031 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry081121-002157 مدتهاست!
و اگر روزی پیدایشان کنم
مرگ را نقاشی خواهم کرد...
پاورقی:
کاش می شد که لحظه ها رو کش بدیم!
کش به درد تنبون R می خوره!
]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry081121-002157 Fatemeh Thu, 20 Nov 2008 20:51:57 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=11&entry=entry081121-002157 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry081105-212016 چرا به ستاره می گویند حرامزاده؟
ستاره فرشته ای دو روزه است که پدر ندارد
مادرش اعتیاد دارد
کراک مصرف می کند
و ستاره کوچک به خاطر اعتیاد مادرش تنگی نفس دارد
گرسنه بود
مادرش هم گرسنه بود
آنقدر گرسنه که می خواست ستاره کوچکش را بفروشد
به مبلغ سه میلیون تومان ناقابل!
مادرش گرسنه بود
اما نه گرسنه غذا
که گرسنه مرد و اعتیاد
هر صیح خودش را می آراست و به سراغ مردانی می رفت که هرینه کراکش را تامین کند
و در یکی از همین تقلاهایش برای کسب درآمد حلال از بازوی خودش
ستاره کوچک به دنیای تنگ و ناریک بدن مادرش وارد شد
ستاره کوچک گرسنه بود اما مادرش را به جرم اقدام به فروش فرشته اش و فساد اخلاقیش در زندان بود
ستاره اش در دستان من بود
می گفتند حرامزاده است
مگر می شود؟
مگر فرشتگان خدا حرامزاده میشوند؟!
من به یک ستاره دو روزه شیر دادم
و جای کثیفش را عوض کردم!
من!
من او را در آغوشم خواباندم...
ستاره کوچک امشب در بیمارستان است
به خاطر تنگی نفس!
آنقدر گفتند حرامزاده است که نفس کشیدنش را تنگ کردند!
پاورقی:
ستاره ها که حرامزاده نیستند!
این را بفهمید!]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry081105-212016 Fatemeh Wed, 05 Nov 2008 17:50:16 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=11&entry=entry081105-212016 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry081103-010612 دختر ماه!
او غمگین است
در چشمانش غمی نهفته است
و لبهایش گاه و بی گاه می لرزد
نمیدانم شبهایی که ماه دلش میگیرد او چه می کند
ماه کوچک و کوچک می شود و او را نیز با غصه هایش آب می کند
دخترک اسیر است
اسیر دل حسود و عاشق ماه
ماه بیچاره چون بدون دخترک زنده نمی ماند هرگاه که از دلتنگی آب می شود از ترس فرار دخترک
او را نیز با خود می برد
و از فرط حسادت او را آزار می دهد
غافل از اینکه دخترک عاشق است و هر شب چشم به زمین دوخته
و نور ماه را دوست دارد چون هر شب معشوق زمینی اش را ببیند
دخترک عاشق است
عاشق موجودی زمینی!
اما ماه این را نمی فهمد
ماه فقط به خودش می اندیشد
شاید شبی
شاهزاده ای از دورها بیاید و دخترک را از دل حسود ماه نجات دهد
اما آن لحظه ماه بدون دخترک چه می کند؟
ماه دور از چشمهای دخترک چگونه نفس می کشد؟
چگونه حرف می زند؟
چگونه می خندد؟
من گمان می کنم شبی که دخترک از دل ماه فرار می کند
ماه برای همیشه ساکت می شود
ماه برای همیشه خاموش می شود
ماه آن شب می میرد
بیچاره ماه
و دخترک هرگز نخواهد فهمید که ماه چقدر دوستش داشته است
راستی
اگر دخترک روی زمین بیاید و ببیند محبوبش در کنار دیگریست چه می شود؟
بی گمان به آغوش گرم ماه پناه خواهد برد
اما آن شب که دیگر ماهی در آسمان نیست
دیگر ستاره ای به قصه های ماه گوش نمی دهد
چون ماه مدتهاست که خاموش شده
او مدتهاست که مرده
آرام برای همیشه خوابیده
برای همیشه مرده
بیچاره مردمانی که نمی توانند ماه و دخترک عزیزش را ییسنند
بیچاره انانی که نمی توانند قصه دخترک و ماه را بشنوند
بیچاره دخترک که دیگر نمی تواند دل ماه را ببیند
خود ماه را ببیند
دیگر اسیر هم نیست
او آزاد است در دل هر کسی بجز ماه زندگی کند
بیچاره کودکانی که هرگز بهماه و دخترک و قصه عشق بی فرجام ماه نمی اندیشند
و بیچاره ماه
پاورقی:
مبارکتون به لپ تاپمون باشه
پاورقی تر:
چشام دراومد از بی دس ول فارسی نبشتم
پاورقی ترین:
بیچاره من!

]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry081103-010612 Fatemeh Sun, 02 Nov 2008 21:36:12 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=11&entry=entry081103-010612 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry081007-223044 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry081007-223044 Fatemeh Tue, 07 Oct 2008 19:00:44 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=10&entry=entry081007-223044 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080925-002824 رنگش هم قهوه ای باشه! مثل ماشین رییسه قاچاقچیا!
پاورقی:
ملالی نیست جز دوریه شما! که آن هم می دانم میسر نمیگردد...
حال همه ما خوب است! اما تو باور نکن...
پاورقی تر:
لعنت به...
تو! ]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080925-002824 Fatemeh Wed, 24 Sep 2008 20:58:24 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=09&entry=entry080925-002824 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080919-150143 باز مهمانی! باز حرف بچه! باز اجاق کور بودن او و باز آدرس دکترهای مختلف...
- رویا جون یه دکتر بهت معرفی می کنم که رد خور نداشته باشه! امریکاس اما چند ماه یکبار میاد ایران. خواهر فرح هم رفت پیش همون که نتیجه گرفت. فرح چند وقتی که امریکا بود باهاش آشنا شده بود
- ای بابا! الان که نازایی دیگه غیر قابل درمان نیست که! بابا دلمون پوسید واسه اینکه وقتی تو مهمونیهای مهیندخت شرکت می کنیم بچه امیر رو ببینیم که داره شیطنت می کنه!
- بابا یه کاری بکنین دیگه! اصن چرا نمیذاری زن بگیره؟ خب امیر دلش می خواد بابا بشه!
و شنید که یکی در گوشی به یک نفر دیگر گفت: بابا خدایی امیر خیلی مردونگی کرده! اگه هر مرد دیگه ای بود تا حالا یا طلاقش داده بود و یا سرش هوو اورده بود!
خدایا!
دلش شکست!از اینکه در مهانیها همیشه سوژه باشد حالش بهم می خورد! آخر او و شوهرش که مشکلی نداشتند. شوهرش؟ راستی شوهرش کو؟ چرا کنارش نیست؟
بین مهمانها چشم گرداند. پیدایش نکرد. از پشت پنجره دیدش که در حیاط قدم می زند. بلند شد که به حیاط برود اما فرح را دید که زودتر خودش را به شوهر او رساند. با یک ظرف توت فرنگی!
چندشش شد. به سالن برگشت و روی صندلی نشست تا میز شام چیده شود.
سر میز کنار شوهرش بود و فرح آن سمت میز و درست روبروی شوهرش!
فرح مدام حرفهای مثلا با مزه می پراند و شوهرش جواب مزه پرانیهایش را با حرفهای با مزه تری پاسخ می داد. دلش می خواست مثل همیشه از زیر میز پای شوهرش را لگد کند که او بفهمد باز دلش شکسته و ادامه ندهد اما انگار حوصله علامت دادن همیشگی را نداشت و مثل بقیه مهمانها به مزه پراکنی پینگ پنگی آن دو می خندید. احساس خفگی کرد. ظرف غذایش را برداشت و به بهانه گرمای هوا به کنار پنجره رفت تا نبیندشان! پشت به آنها و آنقدر دور که صدایشان را هم نشنود! و شوهرش متوجه علت رفتن او نشد که نازش را بخرد!
آخر شب موقع برگشتن به خانه توی ماشین بغضش ترکید! و تمام غصه اش را گریه کرد. و شوهرش آرام آرام موهایش را نوازش می کرد تا آرامش کند. می دانست برای چه گریه می کند. همیشه همینطور بوده! یک مشت آدم نفهم و حرف مفت زن دلش را شکانده بودند. او که دوستش داشت. او که یک لحظه بدون زنش نمی توانست زنده بماند. او که یک خنده کوتاه و واقعی زنش را با هزار کودک عوض نمی کرد. پس چرا بقیه نمی گذارند راحت زندگی کنند...
گونه اش را بوسید و گفت نگران نباش! امشب یه فکری می کنم! می خواهی اصلا دیگه توی مهمونیها شرکت نکنیم؟
- آخه مهمونیه خونه مادرت که نمی شه نریم که! امیر به خدا خسته شدم....
- می دونم عزیز دلم! منم طاقت غصه خوردن تو رو ندارم. مامان هم خیلی موش دوونی می کنه! دلم نمی خواد بقیه با حرفاشون، با نگاهشون، تو رو آزار بدن! همش تقصیر خودت شد. بهت گفتم به کسی نگیم که مشکل از توست اما قبول نکردی!
- امیر امشب هی می گفتن خوب بذار زن بگیره...
و صدای گریه اش بیشتر شد.
.
.
.
صبح روز بعد سر میز صبحانه مرد گفت:
دیشب تا صبح فکر کردم! یه نقشه خوبی کشیدم که دیگه کسی تو رو اذیت نکنه!
- جدی؟ خوب تعریف کن !
- البته باید قول بدی که ناراحت نشی. یه خورده اجرا کردنش سخته! اصلا خوبه بدون اینکه به تو بگم اجراش کنم.
- می ترسی سوتی بدم و همه بفهمند فیلم بازی کردیم؟
- نه! می ترسم ناراحت بشی! قول می دی ناراحت نشی؟
- اوهوم
- فک کردم که الان همه دلشون برای من می سوزه چون فکر می کنند تو نمی تونی منو پدر کنی. و همه، هم به تو هم به خودم پیشنهاد می دند که دوباره ازدواج کنم که صاحب بچه بشیم. خوب ما می تونیم فیلم بازی کنیم که من ازدواج کردم
زن ترسید. دلش شکست! مردش دوباره ازدواج کند؟ حضور یک رقیب حتی خیالی اش هم باعث آزارش می شد اما سعی کرد آرام باشد . شاید نقشه خوبی باشد. لبخندی زد و گفت: خب! چطوری؟
- من با یه خانومی ارتباط صمیمی برقرار می کنم و به همه همسر دوم خودم معرفیش می کنم و توی مهمونیها باهاش شرکت می کنم. البته یه نفری که زیاد هم توی ایران موندنی نباشه و زود بخواد بره! بعد که اون از ایران رفت ما هم یه سفر میریم که همه فکر کنند من رفتم تا با همسر دومم زندگی کنم و بعد از یه مدت برمی گردیم و می گیم که من از همسر دومم جدا شدم و علتش هم این بود که صاحب فرزند نشدیم و وقتی به دکتر مراجعه کردیم فهمیدیم که من هم مشکل دارم و نمی تونم پدر بشم! چطوره؟ هان؟
مرد در حال ریختن چایی بود و صورت آشفته زن را ندید. دلش می خواست گریه کند. می خواست بمیرد. شوهرش داشت برایش از زن دوم می گفت! چه فرقی هست بین اینکه خودش زن بگیرد با این که زن نگیرد و زنی باشد که بقیه فکر کنند همسرش است ! اصلا زن گرفتنش چه فرقی دارد با پیشنهاد زن گرفتن! اصلا چه فرقی دارد با فکر کردن در مورد زن گرفتن!
انگار همه دنیایش فرو ریخت! او که می دانست زنش طاقت فکر کردن به این موضوع را ندارد، او که می دانست حتی تاب نگاه زن دیگر به شوهرش را ندارد، او که می دانست ظرف توت فرنگی فرح را هم نمی تواند تحمل کند... پس چرا این پیشنهاد را داد؟!
فرح؟ نکند دیشب چشمش فرح را گرفته؟! مگر نگفت زنی که زیاد ایران نماند؟ فرح که می خواهد به امریکا برگردد! نکند منظورش فرح بوده...
خدایا!
مرد انگار فهمید که زنش دلگیر است. فنجان چایی را مقابلش گذاشت و نگاهش کرد که از صورتش چیزی بخواند. اما چیزی نفهمید. پرسید شکر بریزم؟ که از تن صدایش چیزی بفهمد اما زن نگذاشت او متوجه چیزی شود. با هیجان گفت نه مرسی! خب! نقشه خوبیه! اما چطوری کسی رو پیدا کنیم؟
مرد که خیالش راحت شده بود از اینکه زنش دلگیر نیست گفت: نمی دونم! اما خوب باید یکی باشه که باهامون همکاری کنه! و هم خیلی باهام صمیمی بشه و هم خیلی حساب باز نکنه و قضیه رو جدی نگیره! یه نفری که فقط در حد دعوت توی مهمونیها روش حساب کنیم! من فقط باهاش برم توی مهمونی که بقیه منو با اون ببینند و دیگه با حرفاشون تو رو آزار ندند! فقط باید تو یه خورده تحمل کنی ! مثلا چند ماه یا یک سال! می تونی؟
زن خندید و گفت اگه تو فکر می کنی اینجوری حل می شه آره من می تونم !
و برای اینکه خودش را عادی نشان دهد ادامه داد می خواهی خودم برات کسی رو پیدا کنم؟ مثلا از دوستای خودم؟
- نه خودم یکی رو پیدا می کنم!
زن دلش ریخت! می خواست بداند که؟ از نظر شوهرش چه کسی قدرت مساوی با او دارد؟! چه کسی با او برابر است؟
- مثلا کی؟
- فرح چطوره؟
مرد اینبار لرزش را در تمام وجود زن حس کرد و گمان کرد که زن به فرح حساس است و ادامه داد که:
- البته فرح نه! چون همه نوع رابطه من با اون رو می دونند!
- رابطه؟
انگار بدتر شده بود!
- منظورم اینه که هیچکس باور نمی کنه اون همسر دوم من بشه! فرح نه! کیس خوبی نیست! اصلا بیخیال! انگار نقشه ام مسخره بود! اصلا اجراش نمی کنیم!
تمام شد! دنیای زن تمام شد! کابوس زن دوم اتفاق افتاد! مزه رقیب را چشید! انگار آن ظرف توت فرنگی همان سیبی بود که باعث شد آدم از بهشت خدا بیرون شود! فرح و ظرف توت فرنگی اش او را از زندگی مردش بیرون کردند!
مدام با خود تکرار می کرد: دیگر چه فایده ای دارد؟ همان که او به حضور زن دیگری فکر کرده کافیست! همین یعنی رقیب! حتی اگر فقط برای اجرای نقشه بوده باشد! حتی اگر همسرش نباشد! حتی اگر نتیجه اش پایان دادن به حرفهای دیگران و آرامش خود من باشد!...
شب مرد در آغوش گرفتش و در گوشش زمزمه کرد که نمیگذارم هیچ اتفاقی بیفته!
و زن فکر کرد اتفاق افتاد! مگر نیفتاد؟ مگر مهم این است که دستش در دست دیگری باشد؟ فکرش که بدتر است! دستش را می توانم ببینم! فکرش را که نه!
هر چیزی که دیده نمی شود معنی اش این نیست که وجود ندارد! معنی اش این است که شاید وجود دارد اما من نمی بینم!
همه چیز اتفاق افتاد! همه چیز در همان زمان کوتاه سر میز صبحانه اتفاق افتاد!
فکر کردن مرد به حضور زن دیگر آزارش می داد! خیلی بیشتر از حضور واقعی زن دیگر...
پاورقی:
من حالم خوبه! فقط دوپینگ؟ دوپین؟ کردم!
پاورقی تر:
هیچچی! می خواستم بگم که دارم شله زرد می پزم! ]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080919-150143 Fatemeh Fri, 19 Sep 2008 10:31:43 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=09&entry=entry080919-150143 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080917-012637 همون تصادفه که قبلا هم اشاراتی بهش کرده بودم
با موتورش اومد و اومد و اومد تا دقیقا جلوی سپر من زد روی ترمز
من هم خوب هیچ کار دیگه ای از دستم برنیومد جز اینکه بزنم بهش
هنوزم که هنوزه می گه تو دست فرمونت خوب نبود وگرنه می تونستی جمعش کنی و من هنوزم که هنوزه میگم باید همون موقع لهت می کردم و چهار بار از روت رد می شدم و بر می گشتم تا الان پررو بازی در نیاری
خلاصه با کمال بی شرمی اومد کنار شیشه و گف خانوم کی به شما گواهینامه داده؟ بعدا هزار بار گفته که می خواستم طبیعیش کنم که تو نفهمی من عمدا خودمو زدم به ماشینت
منم با کمال پررویی گفتم تو رو سننه!
گف باید منو ببرید بیمارستان که مشخص بشه صدمه ای نخورده باشم
گفتم ممکنه ضایعه مغزیتونو بزنن به حساب من
گف حساب شما دو تا قهوه با دو تا شکلات می شه
و من دوزاریم افتاد که همش هیلمش بوده!
گفتم هیلم؟ آخه اون به فیلم می گه هیلم و می گه که از وختی با تو تصادف کردم نمی تونم ف رو تلفظ کنم
و جالب اینجاست که فقط ف رو توی کلمه فیلم نمی تونه تلفظ کنه
خلاصه ما نرفتیم قهوه مهمونش کنیم و فرداش باز همین تصادف با همین جزییات و دیالوگها اتفاق افتاد
و تا همون درخواست قهوه اش پیش رفت!
و فرداش هم هم!
این تصادف مسخره شیش بار اتفاق افتاد منتها به خاطر آمادگیه من نه صدمه ای به اون می خورد و نه ماشین من!
فقط اون صدمه ها به دل من می خورد که کاشکی حداقل بیمه بود که می رفتم هزینه اش رو از بیمه می گرفتم.
البته اینو که بهش می گم می گه خوب اشکالی نداره که! ما پولداریم! هر وخ خواستی بگو به جای بیمه مهریه ات رو می دم بعدشم طلاق و خلاص!( با کسر خ )
پدر سگ تر از این حرفاس! می دونه یه روز هم بدون من نمی تونه زندگی کنه ها! ولی هی بلوف میاد! یه روز که می خواس حرصمو در بیاره گف اگه یه وخ از سر کار بیایی خونه ببینی با یه خانومی توی تختمون خوابیدم چی کار می کنی؟
گفتم هیچی میرم دوس پسرمو میارم و می گم ببخشید یه خورده برید اون ور تر تا جای ما هم بشه و چار تایی می خوابیم تو تخت!
به اینجاها که می رسیم می پپره گازم می گیره و بعدش هم قهر می کنه
گفتم که پدر سگ تر از این حرفاس!
هیچی! همینجوری!
اتفاق خاص دیگه ای نیفتاده بود فقط دلم واسش تنگ شده بود خواستم یه تجدید خاطره ای بکنم. آخه چن وخته رفته سفر منم واسه آروم شدن این دل کوفتیم این چیزا رو اعتراف کردم!
به هر حال ممکنه اعترافاتمان ادامه دار شود!
پاورقی:
دو نخته! دی!

]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080917-012637 Fatemeh Tue, 16 Sep 2008 20:56:37 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=09&entry=entry080917-012637 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080913-230410 تنها آسمان را خواستم
و
تو را
که اگر ماه در آسمان نبود روشنایی شبهایم باشی
من ساده گمان می کردم که عشق تنها هدیه خداوندیست
چه می دانستم که
عشق جواز می خواهد
و
هر کسی لایق عاشق شدن نیست
من که چیز زیادی نخواستم
تنها تو را خواستم
تنها تو را!
و خواهند گرفتندت از دل من
چون
فا
نباید عاشق شود!
پاورقی:
هیسسسس!
تو هر چقد بگی نه من می گم آره
پاورقی تر:
عشق موهبت خداوندی نیست! هر کی گفته به گور خودش خندیده
پاورقی ترین:
هوا... ]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080913-230410 Fatemeh Sat, 13 Sep 2008 18:34:10 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=09&entry=entry080913-230410 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080730-200813 به بهترین پیشنهاد!
پاورقی:
از پذیرفتن هر گونه سوال در این مورد معذوریم!
پاورقی تر:
در صورت عدم رعایت بند پاورقی از ارائه هر گونه پاسخ به هر گونه سوال در آن مورد معذوریم! ]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080730-200813 Fatemeh Wed, 30 Jul 2008 15:38:13 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=07&entry=entry080730-200813 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080627-024557 این قصه سر دراز دارد
قدمتش برمی گردد به آن اوایل که من و تو خیلی کوچک بودیم. تو یکی دو سالی از من بزرگتر و من بعد از تو ، عشق ته تغاریه پدر و مادر ...!
...
مادر اولین اسمی که انتخاب کرد نام تو بود، هلیا ! با آنکه پسر بیشتر دوست داشت ! نام هر دويمان را مادر انتخاب کرد و پدر هم هیچ شکایتی نداشت. همیشه همین را می خواست و در دلش از این همه تفاهم خوشحال بود !
پدر برایم گفته اولین حرفی که من زدم فا بود ! تو را می دانم که با همه ملاحت دخترانه ات میگفتی مامان فاطمه قشنگم ؤ اين را هم باز از پدر شنيدم ! لبانت را غنچه می کرده ای و بوس می خواستی ! توی دل پدر هم خوب جا می کردی خودت را ! استاد بودی ! توی خونت بود ! ذاتت به مادر رفته بود ! لوندی می کردی ! توی دل برو بودی ! کوچک و سفید بودی و شيطان !
افکارم به هم گره خورد. یادم رفت می خواستم بگویم اولین حرف تو هلی بود. بعد بابا و مادر را آنقدر نگفتی و ماما ماما کردی که شد مامان فاطمه قشنگمو من ماندم یک پله قبلِ تو... که قاپ دل مادر را بدزدم...
می دانی هلی...! این تنها عکسی است که از مای آن موقع مانده ... ما چهار نفر... من که روی پای مادر نشسته ام و تو که با موهای دورِ شانه ات ریخته ، دستت را حلقه کرده ای دور گردن پدر ! این تنها عکسی است که من توی صندوق عکسهای پدر پیدا کردم ... خودش از ماگرفت ! یادت هست ؟ دوربین را گذاشت روی سه پایه و دوید سمت ما که سه نفری نشسته بودیم دور میز هفت سین ... نشست کنارمان و زل زد به من و تو که نشسته بودیم روی پای مادر !
- پس من چی؟ گفته و نگفته تو پریدی پشتش و دستت را انداختی گردنش ! من حتی فرصت نکردم پلک بزنم و باز بازی را باختم
درست سی سال پیش ! تو داشت هشت سالت تمام می شد و من رفته بودم توی شش ! چشمانت می خندد توی عکس ! مثل چشمهای موقع خنده پدر ! و همین بود که مادر را سخت دلباخته ات کرده بود ! با لب کشیده پهن که وقتی باز می شد به خنده همه صورتت را می پوشاند ! مثل خنده ی ِ مادر!
مهربانی مادر را داشتی و شيطنتِ پدر را ! و در حسادت روی مادرمان را هم کم کرده بودی!
خدا نکند پدر وقت به خانه آمدن اول مرا بغل می کرد! تو آنقدر بغ می کردی و دمق بودی که حتی به قول پدر با یک من عسل هم نمی شد خوردت و من یاد گرفتم که هر شب تو اول دستت را دور گردن پدر حلقه کنی.
و خوب یادم هست آن شب که مهمان داشتیم و پسر کوچولوی مهمانمان خودش را در دل مادر جا کرده بود تو چه کردی! یادت هست؟ خیلی متفکرانه خودت را چپانده بودی گوشه کاناپه و داشتی نقشه می کشیدی! از چشمانت می شد فهمید که می خواهی انتقام تقسیم عشق مادر را از آن پسر کوچولو بگیری. اما آنقدر نشستی و تکان نخوردی که مهمانها رفتند و پس از رفتن آنها بی صدا گلدان مورد علاقه مادر را شکاندی و دوان دوان به اتاق آمدی و گفتی مامان فاطمه ماهان گلدونت رو شکونده و بعد گفتی تازه همش پشت سر شما حرف می زد و می گفت که چقدر دست پخت مامانت بد مزه است.
پدر و مادر هر دو متعجب نگاهت کردند و بعد زدند زیر خنده! پدر تو را در آغوش گرفت و بوسیدت و مادر خیلی مهربانانه از تو معذرت خواهی کرد! هر دو از رفتار آنها تعجب کردیم .
فکر می کنم تو هم الان علت خنده آنها را بدانی! آخر ماهان کوچولو فقط یک سالش بود و اصلا نمی توانست حرف بزند. از طرفی قدش هم آنقدر کوچک بود که به گلدانی که شکانده بودی نمی رسید و از آن روز به بعد هیچ مهمان کوچولویی در دل مادر و پدر جا باز نکردند...
پدر همیشه یادم داده بود که تو دختری و من همیشه باید مراقبت باشم. و در خانه محبت همیشه اول برای تو بود و من از این موضوع لذت می بردم! آخر شیطنتت را من هم دوست داشتم و عادت کرده بودم که همه، همه جا از لودندی تو حرف بزنند. حتی گاهی اوقات که خودت را برای من هم لوس می کردی حس می کردم پدر هستم. دستت را دور گردنم حلقه می کردی و یک ماچ آبدار و کش دار از گونه ام می گرفتی و خواهش می کردی که مثلا برایت انشای مدرسه ات را بنویسم!
هر چقدر من درس خوان و به قول بقیه مثبت بودم تو تخس و شیطان بودی. آن تخته پشت در اتاقمان را یادت هست؟ همان که پدر گفته بود هر شنبه بعد از بیدار شدن باید روی آن یک جمله بنویسیم؟ من همیشه جملات ادبی که از کتابها می خواندم را می نوشتم اما تو همیشه بازیگوش و سر به هوا بودی و فراموش می کردی جمله ای آماده کنی و همیشه یک سری مزخرفاتی روی آن می نوشتی که همیشه پدر و مادر را می خنداند و از سر به راه شدن تو نا امید شده بودند. تا وقتی که عاشق شدی...
عاشق همان مردک! نمی دانم چرا و چه شد که آن اتفاق افتاد اما تو یک دل نه صد دل عاشق شدی. فکر می کنم تو نوزده سالت بود و من هفده سال و داشتم خودم را برای دانشگاه و کنکور آماده می کردم. تو تازه وارد دانشکده ادبیات شده بودی که با او آشنا شدی و پس از آن با نوشته هایش! و آنقدر نوشته هایش را خواندی و خواندی که در آنها گم شدی و خودت را کردی شخصیت اول نوشته هایش!
یادت هست اولین باری که از عاشق شدنت برایم گفتی؟ مثل کودکیهایت که می خواستی برایت انشا بنویسم! آمدی و روی پایم نشستی! دیگر بزرگ شده بودیم و شاید برای همین بود که وقتی دست انداختی دور گردنم و گونه ام را بوسیدی صورتم تا پشت گوشم قرمز شد. گفتی: ایلیا عاشق شده ام!
من کتابم را کنار گذاشتم، عینکم را جابجا کردم و گفتم چه شده ای؟ و تو برایم از عشقت گفتی!
تا آن روز حسادت نکرده بودم! حتی به آن کادوهای قشنگتری که پدر برای تو می خرید اما اینبار حسادت کردم. به مردی که دل خواهر شیطان مرا ربوده بود و می خواست صاحب آن همه شیرینی و لوندی شود.
فکر می کنم از آن روز بود که خانه آراممان عوض شد. تو عاشق شدی. اشتباه عاشق شدی اما نمی شد کاری کرد! شده بودی و پدر هر چه کرد نتوانست تو را منصرف کند.
مادر از همان موقعی که شعرهای عاشقانه روی تخته پشت در نوشتی فهمید که دلت لرزیده و پدر از همان موقعی که وقت دانشگاه رفتن ماتیک به لبت مالیدی فهمید که عاشق شدی و من چند ماه بعد از آنها وقتی که خودت را برایم لوس کردی و گونه ام را بوسیدی فهمیدم! آن هم چون خودت گفتی وگرنه من آنقدر در کتاب غرق بودم که هیچی نفهمیده بودم!
شب و روزت شده بود گریه و آن مردک بی انصاف با نوشته هایش تو را بیشتر عاشق می کرد. از کلمات افساری درست می کرد که با آن به هر کجایی که می خواست می بردت! و آنقدر کشیدت و کشیدت که تا سر سفره عقدش رفتی...
و پس از آن دیگر ما ندیدیمت. گفتی شوهرم است و باید هر چه می گوید قبول کنم و قبول کردی! یک قبلت گفتی و با یک مهریه معین که یک کتاب خطی حافظ و یک سکه و دو شاخه رز قرمز بود به خانه اش رفتی.
از آن به بعد مادر شب و روزش شده بود گریه و پدر مثل بهت زدگان فقط راه می رفت و به در و دیوار زل می زد. تا آنکه یک روز با صورتی کبود به خانه ما آمدی.
پدر هلی کوچولویش را که آنطور دید کمرش خم شد و مادر یک شبه موهایش سفید شد. خودم دیدم! تو هم دیدی! مگر نه؟
گفتی مردک زن داشته و بچه داشته! گفتی علاوه بر آنها دست بزن هم داشته! گفتی مهریه ات را داده ولی طلاقت را نه! و از خانه بیرونت کرده...
و حالا باز آمدی به همان اتاق مشترکمان با همان تخته سفید و ماژیکش!
دیگر نوشته های روی آن پخته شده بود و رنگ و بوی دیگری پیدا کرده بود و من احمق باز آنقدر نفهمیدم که باز خودت آمدی و دست دور گردنم حلقه کردی و گونه ام را بوسیدی و گفتی که حامله ای!
درست سه ماه از برگشتت گذشته بود که گفتی چهار ماهه ای! پدر چشمانش هم می خندید و مادر سیسمونی جمع می کرد. خانه پر شد از عروسک و لباسهای دخترانه و گیره و دستمال سر
دختر بود و اسمش را ماهک گذاشتی! شاید به خاطر جبران ناحقی که آن شب در حق ماهان کردی و ماهک شد ماه خانه ما! مادر و پدر دوباره زندگی را شروع کردند و خانه ما دوباره هلیا دار شد! همان هلی کوچک و شیرین حالا در وجود ماهک بود و او نیز اولین حرفی که گفت فا بود! مثل من! من گمان می کردم شاید به خاطر اینکه پدر همیشه مادر را در خانه فا صدا می زد ما هر دو اول فا را یاد گرفتیم اما یکبار تو گفتی چون ...
اصلا ولش کن! اینها چه فایده ای دارد حالا؟ بعد از این همه سال! بعد از این همه سال که همه تان زیر هزار من خاک خوابیده اید و تنها من مانده ام؟ من مانده ام و ماهک تو! ماهک همه ما! ماهکی که همه وجودش شادی و زندگی بود!
من تنها مانده ام با ماهکی که همان هلیا را در خود دارد! همان شیطنتها! همان لوندی ها و همان حسادتها!
راستی از حسادتهایش برایت نگفتم! درست مثل خودت می ماند. و کارهایش مثل همان کارهاییست که تو در حق ماهان کردی! یادت هست؟
من بابانوئل را دوست ندارم هلیا! همان عروسکی که برای خریدش با ماهک از خانه بیرون رفتم و آن اتفاق شوم همه تان را از من گرفت! درست نیم ساعت بعد از بیرون رفتن ما! وقتی برگشتیم تمام خانه در آتش می سوخت! می گفتند آبگرمکن ...
از آن روزها من فقط یک عکس چهار نفره دارم و یک تخته نیم سوخته! با یک هلیای کوچک به اسم ماهک!
هلی من بابانوئل را دوست ندارم...
]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080627-024557 Fatemeh Thu, 26 Jun 2008 22:15:57 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=06&entry=entry080627-024557 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080624-005143 پدرم می گه بچه شیرینیه زندگیه! نبودنش یه کوه غمه، بودنش یه دنیا شادی...
من می گم مثل عاشقی که نبودنش یه درده و بودنش هزار و یه درد!
برادرم می خنده و می گه نه بابا! عشق تپپه ایه که هر خری ازش بالا می ره!
خواهرم نگاهی به صفحه مانیتور میندازه و می گه انقد اراجیف بهم نباف! پاشو ماسک صورتت رو بذار بعدش هم بخواب...
پدرم چشم غره ای به همه می ره و به من می گه عشق بزرگترین هدیه خداوندیست به شرطی که بلد باشی چطور باید دوست داشته باشی و یاد بگیری گاه بیگاه بغض نکنی...
و من با خودم می اندیشم که باز از کجا فهمید؟
پاورقی:
من دلم یک مشت بچه می خواد که امشب یک مشت کادوی احمقانه بهم بدند مثل جوراب عروسکی، شکلاتی که خودشون دوست دارند، توپ فوتفال، یه کش مو که از توی لپ لپ در اوردن و خدا می دونه که چقدر پول تو جیبیهاشونو لپ لپ خریدند تا یه وسیله دخترونه در بیاد که هدیه بدند به مادر و یه صفحه نقاشی هم بزنند تنگش و روش بنویسند که مادر عزیزم روزت مبارک!
همان جمله کلیشه ایه معروف منو اندازه یه دنیا خوشحال می کنه!
مثل دراوردن اون بادکنک گندهه توی شانسی که توی بچگی حتما خوشحالم می کرد...
پاورقی تر:
مادر بودن موهبتیست که خدا به آقایون نداده! به من هم!... ]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080624-005143 Fatemeh Mon, 23 Jun 2008 20:21:43 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=06&entry=entry080624-005143 http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080621-001729 صبح فردا باهاش قهر کرده بودم!
برای صبحانه پاشدم! میز رو چیدم! خودم صبحانه خوردم روی تخته پشت در نوشتم من رفتم! و برخلاف صبحای پیش ، نه واسه صبحونه بیدارش کردم و نه گونه اش رو بوسیدم!
سر کارم همش منتظر بودم که بهم زنگ بزنه و نگرانم بشه و بپرسه که چی شده که صداش نکردم! اما هیچ خبری ازش نشد. پیش خودم گفتم پس خوابم واقعیت داشته! دیگه دوستم نداره که نگرانم نشده! هزار بار خواستم بهش زنگ بزنم و یه جورایی آشتی کنم و قهر صبحانه ام را بزنم به حساب لوس شدن های همیشگیم! اما خوابی که دیده بودم نذاشت!
وقتی برگشتم خونه دیدم ظرفای صبحونه روی میزه و لیوان چاییش خالیه! دویدم پشت در ببینم که واسم نامه ای نوشته یا نه؟! که دیدم نوشته منم رفتم و یه دو نخطه و دی هم زده تنگش!
حرصم گرفته بود! ماژیک رو برداشت و در حالیکه نوکش رو حسابی فشار می دادم نوشتم برو به درک! دیگه هم برنگرد! و افتادم روی تخت به گریه کردن تا خوابم برد! بیدار که شدم دیدم کنارم دراز کشیده و خوابش برده! از حرصم دستامو دور گردنش حلقه کردم و فشار دادم. از خواب پرید و نیگا نیگام کرد! گفتم سر من هوو میاری؟ با خنده گفت از کجا؟ گلوشو فشار دادم و گفتم به جون بهار خفه ات می کنم. گفت کودوم بهار؟ ما که هنوز بچه نداریم! بیشتر فشار دادم و گفتم از من نداری از اون یکی که داری! در حالیکه نفس کشیدنش سخت شده بود گفت از اون یکی پسر دارم. انقد فشار دادم گلوشو که یهو دیدم بدون اینکه دست و پا بزنه و تقلا کنه چشماشو بست! ولش کردم! دیگه جنازه شده بود. گفتم! حقته! منو دوس نداری؟ باید بمیری! همون بهتر که مردی! سر من هوو میاری؟! راستش یه خورده ترسیده بودم اما می دونستم باز داره فیلم میاد! یهو چشماشو باز کرد و همون دیالوگ رو دوباره شوروع کرد: از کجا؟
یک هفته تموم باهاش قهر بودم! هر روز تنهایی صبونه می خوردم و روی تابلوی پشت در می نوشتم من رفتم و موقع برگشتن می دیدم که اونم نوشته منم رفتم! حس کردم اگه به این دیالوگ مسخره چیز دیگه ای اضافه کنم من کم اوردم پس گذاشتم که خودش پیش قدم بشه واسه آشتی!
یه عصر که از سر کار برگشته بودم و خودمو زده بودم به خواب اومد و کنارم دراز کشید! منتظر جملات عاشقونه اش بودم و یه گردنبندی که از تو جیبش در بیاره بگه مثلا عزیزم؟ آشتی کن دیگه ...
که آروم دم گوشم گفت: اگه به من رحم نمی کنی به این بچه تو دلم رحم کن و محکم بازومو گاز گرفت
جیغم رفت هوا! بازوم هنوز لای دندوناش بود و هر چی جیغ می زدم ول نمی کرد! بعد یهو ول کرد و گف هر کی قهر می کنه خودش میاد واسه آشتی! و سریع پشتشو کرد بهم و خودشو زد به خواب!
هم بازوم درد گرفته بود و هم می خواستم گریه نکنم! گفتم برو به درک و پشتمو کردم بهش و خوابیدم! دوباره اومد طرفم! این دفعه حتما می خواست نازم کنه! گفت هر کی قهر کنه خره! باز پرید و اون یه بازومو گاز گزفت! تنها کاری که از دستم براومد این بود که موهاشو بکشم و انقد کشیدم که دستمو ول کرد! حالا من موهاشو ول نمی کردم و می کشیدم. جیغ می زد و می گف غلط کردم اما ولش نمی کردم. اونم موهامو کشید. من بکش اون بکش! جفتمون بی انصافانه می کشیدیم. من گفتم ول کن تا ول کنم و اونم می گف تو ول کن تا ول کنم. آخرش من تسلیم شدم و ول کردم و اون یه دسته از موهامو محکم کشید و ول کرد. بین پنجه هامون یه عالمه مو بود. زدم زیر گریه! بغلم کرد و گفت آخه عزیز دلم! من که جز تو هیشکیو ندارم که! چرا باهام قهر می کنی؟ گفتم چون تو زن گرفتی! نازمو خرید و گفت من غلط می کنم همچین کاری بکنم. گفتم قسم بخور؟ گفت به جون بهار! پریدم توی بغلش و اون با بد جنسی تو گوشم گفت اما حواست باشه که ما هنوز بچه نداریم ها! ...
اون شب شام رو اون پخت. ظرفها رو شست. آشغالها رو هم گذاشت دم در و قرار شد اون سرویس برلیانه رو هم برام بخره! اینا همه مجازات این بود که اون توی خواب من زن گرفته بود...
پاورقی: عاششششششقققتم!
پاورقی تر: به این می گن یه زندگی عاشقونه! و ناز کردن و ناز کشیدن...
پاورقی ترین:
من رفتم
منم رفتم. دو تخطه دی! ]]> http://fatemeh.beez.ir/index.php?entry=entry080621-001729 Fatemeh Fri, 20 Jun 2008 19:47:29 GMT http://fatemeh.beez.ir/comments.php?y=08&m=06&entry=entry080621-001729